Orkestraal verhaal Over muzikanten, hun instrumenten & hun muziek Door Niels Le Large Het gecamoufleerde oog
Niels Le Large (19 maart 1941, Amsterdam) was 36 jaar solo-slagwerker bij het Koninklijk Concertgebouworkest te Amsterdam.
Hij verrichtte zijn muzikale arbeid op het hoogste platform van het concertpodium en had daardoor een arendsblik over het
complete muzikale speelvlak. Bovendien was gedurende het musiceren de blik van de orkestleden op de dirigent gericht
dus van de slagwerker afgewend. Die kon daardoor het tableau de la troupe vrijwel onbespied observeren. Van af die wonderlijke
positie op het concertpodium, verscholen achter de rug van het symfonieorkest kreeg zijn boek Orkestraal verhaal (1991) gestalte. Het is
een relaas geworden over de kunst van het musiceren in een grootschalig collectief. Over orkestmusici dus. De beroepsmuzikanten
wier inspiratie voor het grootste deel bestaat uit transpiratie en voor wie het muziekinstrument een onophoudelijke bron van
vervoering en ergernis tegelijkertijd betekent. Over hun grillen en grollen. Hun macht en onmacht. Hun heden en verleden en de
daaruit voortvloeiende eigenaardigheden. Over de Mannheimse Hofkapel uit de achttiende eeuw en de megacultuur van de huidige
muziekfabriek. Over de contra-fagottist contra de zwaartekracht, de tutti-violist als musketier en de hoge noot van de trompettist die
net een visje heeft gegeten. Maar bovenal natuurlijk, reflecteert Orkestraal verhaal het gecamoufleerde oog van degene die het schreef.
|